Σχέσεις των 2 φύλων

«Η άμεση, φυσική, αναγκαία σχέση της μιας ανθρώπινης ύπαρξης προς την άλλη, είναι η σχέση του άντρα προς τη γυναίκα.

Στη φυσική της ειδολογική σχέση, η σχέση του ανθρώπου προς τη φύση είναι άμεσα η σχέση του προς τον άνθρωπο, όπως η σχέση του προς τον άνθρωπο είναι άμεσα η σχέση του προς τη φύση, προς τη δική του φυσική κατάσταση.

Έτσι η σχέση αυτή αποκαλύπτει με μια αισθητή μορφή, υποβαθμισμένη σε ένα ευδιάκριτο γεγονός, την έκταση στην οποία η ανθρώπινη ουσία έχει γίνει φύση για τον άνθρωπο, ή η φύση ανθρώπινη ουσία.

Από τη σχέση αυτή μπορεί να εκτιμηθεί ολόκληρο το επίπεδο της ανάπτυξης του ανθρώπου.

Βλέπει κανείς από το χαρακτήρα της σχέσης αυτής πόσο ο άνθρωπος σαν ειδολογική ύπαρξη, σαν άνθρωπος, έγινε ο εαυτός του και κατανόησε τον εαυτό του.

Η σχέση του άντρα προς τη γυναίκα είναι η πιο φυσική σχέση μιας ανθρώπινης ύπαρξης προς μια άλλη.

Δείχνει δηλαδή σε ποιο βαθμό η φυσική συμπεριφορά του ανθρώπου έχει γίνει ανθρώπινη και σε ποιο βαθμό η ανθρώπινη ουσία έγινε φυσική ουσία, πόσο η ανθρώπινη φύση του έγινε φύση.

Δείχνει επίσης σε ποιο βαθμό οι ανάγκες του ανθρώπου έγιναν ανθρώπινες ανάγκες και κατά συνέπεια σε ποιο βαθμό το άλλο άτομο, σαν ανθρώπινη ύπαρξη, του έγινε ανάγκη και σε ποια έκταση στη βαθύτερη ατομική του ύπαρξη είναι ταυτόχρονα και κοινοτική ύπαρξη.»
[Κ. Μαρξ, Οικονομικά και Φιλοσοφικά χειρόγραφα 1844,σ.124-5]

Και συμπληρώνω κάτι που το είδα γραμμένο κάπου στο διαδύκτιο :

Tα ευτυχισμένα ζευγάρια πρώτα ακούν πραγματικά ο ένας τον άλλο και... μετά μιλούν!
Δεν αναλώνονται σε ατέλειωτες συζητήσεις και παράπονα, δεν βιάζονται να εκθέσουν τις απόψεις τους, δεν βγάζουν αυθαίρετα συμπεράσματα για τις προθέσεις ή τα κίνητρα των συντρόφων τους, δεν αγνοούν τη γνώμη τους, ούτε όμως τους αφήνουν στο σκοτάδι βασιζόμενοι στη... διαίσθηση του άλλου!
Έχουν, δηλαδή, ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ τους, ενώ μοιράζονται επιπλέον και κάποιους μυστικούς κώδικες (για παράδειγμα μια «συνωμοτική» ματιά ή ένα άγγιγμα).
Μίλα μεν, άκουσον δε

"Γάμος εστίν ανδρός και γυναικός συνάφεια και συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρώπινου δικαίου κοινωνία". Ερέντιος Μοδεστίνος αρχαίος Ρωμαίος νομικός,αρχές του 3ου μ.Χ. αιώνα.